Okumak Anlamaktir

6 Temmuz 2012 Cuma

Kahverengiyim Artık



Saydam ılık yaz yağmurunda sen; kör bıçak mağduru. Ben, hayalini kurduğun kuruntunun belki unutulur umudu. O gün bugündür işte bak; dün gibi şimdi o gün. Vaad ile yükümlüyüm ve yüküm nankör dolu.

Uzun zaman oldu ve hevesi kaçtı, cümlemin takipçisi olduğu her bir harfin. Toprak beni doğurdu ben üzerine bastım, küsmedi bana. Ben öldüm de beni bağrına bastı.

Anla!

Yüzüne çiseleyen -damla damla- yağmur hakkı için. Farklı farklı renkte açan bahçelerin aşkı gul hakkı için. Katiliyim sevdalımın. Sanma ki sen öldün ve ben hala hayattayım. Nevsi telaşta şimdi bu şairin. İpucu unsuru faili meçhul cinayetin; dikilesi dudakları. Kazara yutkunurdu seni günde birkaç bin defa; asık yüzünde saklı şiirlerin ressamı.

Tümünü nehre döktüm sözcüklerin; ismini zikretmesinler. Alehinde tanıklık ederler de kötü söz etmesinler. Ve sen ettiğin söze ihanet ettin, oysa ben zehir olsan icerdim seni.

Amma Velakin