Okumak Anlamaktir

6 Temmuz 2012 Cuma

Sürgün



Gül bahçelerinden sürgün yediğim. Aşk gibi nazik şeye, ağır bir yüksün sen. O sarhoş etmiş seni belli. Kanatlanabileceğini mi umdun; böylesine derin bir hançer yarası saklıyorken kendini? Rüyalarından bahsediyorum ki onlar; pek zavallı bir tasavvur'un mahsül'ü. Hangi alemde aradın uğruna göz yaşı döktüğün meçhul'u?

Ey ardında bırakıp ta uçurumları; çıkageldiğin, aşk. "Özlüyorum" diyor onu içim, kanlı bir sicimle elimde bir anlık heves için. Yaşam ne tatlı! Hasretine neden olan canıma kıyamıyorum bile. Benden korktuğunu fısıldıyor oysa kulağıma ölüm! Dudaklarında ki zehrin olsun sonum.

İki bahtsız sevgilinin hengamesi, bu biçimsizlik. Nefesinin balını emip bitiren bu soğuk karanlık; ne diye hala saklıyor seni benden?

Amma Velakin