Okumak Anlamaktir

6 Aralık 2012 Perşembe

Nobel Ölüsü



Kimse sevmez beni annemden başka, o da yalan söylemediyse bana. Ne ki yaşam bi'fahişeden başka ilk bakışta? Ben esir o esrar en başta, ruh ta günah işler ilk çekişte. Kör et onu, onu ilk görüşte. Ve umut; ben altın o yakut. Bileyle bizi yaktığın ilk ateşte. 

Son nefeste verdiğim azab-ı beste. Çıkart hayallerin canını cinayet işle. Ve sevab; günahlarını azaltmak için verdiğin rüşvet. Hey gidi hayırlı bayat evlat, piyangodan çıkmadı sana cenabet yaşadığın bu hayat. Ve ölüm anlımın akı, kader ucuz rakı. Ak kanıma sarhoş et! 

Ben kendimin efendisi. Anne bak; yok başta reis, anarşi en başta. Cinayet te var bu hukukta, ceset parası miras ta. Seni adam yapmadıysa yaşam; ahirette olamazsın asla! Sil en baştan al ve başla. 

Biz olmanın; kırbaç yediği yer tam burası. Tuz basma bırak kanasın, kafasında ki yarası. Boğmakta kendini kendi kelimelerim, yaslı sırtım dar ağacına. 7 canlı bu ölüm ve ahbabı; "çok çekişli zaman" talebin kabul be moruk, hiç düşme yakamdan. Nedir ki yaşam dediğin tat? Bir tutam kenevir otu ve bir de perde arkası gölge oyunu, kumarı oynatandır parayı kaldıran! 

Puf çek, uf ol da gör Babil'i. Öldür göm Habil'i. Elim dilim bağlı, yar el göz kulak. Bu da iç savaş! Adeti kesik vezirin matta kan mevsimi. Kalpleri kurak, kulağı kesik şah sürgünü. Kah ruh delik, kah eteşte deş gönlümü. 

Haykırma soy kır ve çek başı, gözleri fal taşı. Hancının yatağıma attığı yabancı, içimde acı bi'sancı, kafam dolu Portishead! Hoş gelir sarhoşa acı zemem suyu, umudun yok hududu ve dibi bok dolu kuyu. Ve ölüm herşeyin başı!

Amma Velakin